تبلیغات
یاس های وحشی - گاه باید فقط آرام از آنجا بروی
یاس های وحشی
هرگز باور نمیكنم كه سال های سال همچنان زنده ماندنم به طول انجامد،چه خیال انگیز و جان بخش است اینجا نبودن...
گاه باید فقط آرام از آنجا بروی
 بِگذاری دل و دل واپس فردا بروی
 سیل اندوه بیاید همه امواج بلا
 ببری قایق و تا آخر دریا بروی

 بروی چَشم ببندی به خودت، خاطره هات
 مرد باشی و بسوزی، تك و تنها بروی
 اشک را بغض کنی رعشه بگیرد بدنت
 لب بدوزی و ولی غرق تمنّا بروی

 او غزل باشد و لبریز تو هر قافیه اش
 شاعرش باشی و با این همه حالا بروی
 حس مجنون ببری با دل پُر پیشکش و
 خالی از عاطفه ی سنگی لیلا بروی


 در سکوت نفس سرد دلش، از سر درد
 حسّ فریاد شوی لال و شکیبا بروی
 عاشقی درد قشنگی ست ولی مجبوری
 پا گُذاری به دلت آخر و رسوا بروی



نوشته شده در تاریخ سه شنبه 30 تیر 1394 توسط SADEGH